Aziz Dostum Nick

Nick geçen gün mektup yolladı. Orada olsaydım senden ilham alırdım diyor. Aziz dostum beni şımartmayı çok sever. Munzur adam, şöyle yazmış:

'Aziz dostum,

Zaman yaşananları kendi karanlık evreninde gizler ve biz zamanın herşeyi silip attığını, öldürdüğünü düşünürüz. Zaman sadece mutluluğu ve sevinci yok eder. Mutluluk ve sevinç vitamin gibidir. Vücut gerektiği kadarını alır, artanını bok yapar. Ve doğanın tonlarca boka ihitiyacı vardır. Zaman da sen ve ben gibi... Onu da tanrı yarattı ve yine sen ve ben gibi acıdan, hüzünden besleniyor. Sana ve bana çok benziyor. Çocukluğunu düşün dostum. Çok arzuladığın bir oyuncağı elde ettiğin gün mü yoksa onu kırdığın, yok ettiğin gün mü daha hatırda kalıcı? İşte zaman, boka çevirdiği mutluluktan sıyrılırken, tüm acı ve hüzünleri mumyalıyor, bir kutuya hapsediyor. Tabut gibi. Eğer o kutuyu açacak cesareti bulursan geriye iki seçenek kalıyor: aklını yitirmek ya da evliya olmak.

Yıllar önce benimle yaptığın bu konuşmayı bir gün olsun unutmadım. Zaman anlattığın ölçüde yok etti beni. Senden yıllarca haber alamadık. Uzaklara gideceğim, dayanamıyorum, sahip olduğum tüm bu egonun altında aslında patlamaya hazır dinamitler var ve burada, tanıdığım herkesin gözleri önünde paramparça olmayı kaldıramam, ondan uzak olan her nere ise bu işi orada becerecek ve parçalarımı topladığımda geri döneceğim demiştin. Erkin'le irtibatı hiç koparmadık ve her seferinde senin için biraz daha fazla endişelendik. Varlığından şüphe ettik. Sözünü ettiğin duygu dinamitlerinin seni yok ettiğinden ve parçalarının senin dahi bilmediğin uzaklara dağılacağından korktuk.

Şükür ki, yeniden oradasın. Ne haldesin bilemiyorum. Ama var olduğunu bilmek bile güzel. Orada olsaydım, geçmişteki gibi, on yıllar öncesindeki gibi senden ilham alırdım. Evet yıllar pek çok şeyi yok etti. Ama görmesek de birbirimizi, dostluğumuz en azından benim açımdan birşey kaybetmedi. Sevgilerle... NİCK CAVE, NY '


Daha öncesi var tabii. Aykırı dönemlerim. Ankara sokaklarını bir tek dakika olsun ayık arşınlamamışım. Sadece gençler arasında değil, cemiyet hayatında da namım yürüyor... Çankaya dolaylarında katıldığım bir partide gençten bir çocuk elinden geldiğince gitar çalıp şarkı söylüyor. Erkin'e sordum bu kim diye, 'Nick' dedi.

'Nick, yani sik gibi mi?'

'yok dostum, 'Nick Cave...'

' bi sikim anlamadım Erkin. Ne ayak bu herif?'

'pek bir hevesli. fena da değil hani. altyapı var çocukta.'

'ne altyapısı be. duymuyor musun? rezalet bu!'

'yapma gökhan, sinirlisin, daha sakin olduğun bir zaman konuşalım.'

'neyse... adana'dan cigara gelmiş.kanal var mı?'

'duymadım. kurcalarım.'

'peki...'

Erkin arkasını dönüp gittikten sonra, az önce bahsettiği herif, Nick yanıma geldi. Sağolsun zahmet edip bir kadeh viski de bana getirmiş. Elini uzattı. Sıkma taraftarı değildim ancak, viski getirerek gösterdiği nezaketi karşılamamak bana yakışmazdı. Elimi sıktı. Sertçe, güven vermek istiyordu belli ki.

'Merhaba' dedi.

'Merhaba, dostum.'

'Ben Nick. Sizden çok söz ettiler. Tanışmayı çok istedim ancak fırsatım olmamıştı.'

'Buralarda yenisin galiba...'

'Evet. Bazı sorunlardan dolayı birleşik devletler'den ayrılmak zorunda kaldım. ama ilk fırsatta geri döneceğim.'

'iyi olur...'

'anlamadım?'

'iyi olur dedim. senin için. burası türkiye. adam harcamak burada dünyanın en kolay işi.'

'haklı olabilirsiniz.'

'kesinlikle. müziğini sevmedim. Erkin altyapısı var dedi ancak beni tatmin etmedi. birşeyler eksik. dillendiremiyorum ama eksik olan birşey var müziğinde.'

'bunları söylemeniz dahi mutluluk verici. bu benimle ilgilendiğinizi gösterir.'

'nick,kes şunu...'

'neyi?'

'sizli bizli konuşmayı. bana sen diyebilirsin...'

'gerçekten mi?

'rahat ol dostum...'


Nick'le o gün, ajda'nın partisinde tanışmıştık. Zamanla sevdim ve iyi arkadaş olduk. Ben kendimi patlatmak için herşeyi geride bırakıp kaçtıktan kısa süre sonra birleşik devletlere gitti. o belki hiç bilmedi ama ben bir tek günü dahi onu dinlemeden geçirmedim. döndüğümde herşey değişmişti. ankara, dünya, tanrı, herşey değişmişti. sonra elime geçen bu mektup, bir tek nick'in, aziz dostumun değişmediğini söyledi bana.

Sen de bana ilham veriyorsun.

Sevgilerimle.

Gökhan Şengül...



'