düşler, gölgeler...

Boyundan büyük düşlerin varsa; düşüp kanamayı, düşüp kalkamamayı da göze alıyorsun demektir.


Önümüzdeki karanlık kaderden değil, kederden de; karanlık yalnızca düşlerimizin büyüklüğünden. Ve nasıl söylesem, karanlık sandığımız aslında düşlerimizin gölgesinden başka şey değil.

Çocukken pek sevdiğim oyuncakları paramparça etmekte acele edişim, yolumdaki gölgelerle dövüşüm, en çok kendimle savaşım,kesik kesik nefes alışım… Dönüp bakıyorumda değişmemişim, değişimek istememişim.24 yıllık hayalperestim, bin asırlık gölge biriktirmişim.

‘’Güneş sadece gün yarısında en tepede oluyor. Ben en çok gece yarısını seviyorum. Düşlediğimse gündoğumuna eklemlenen çarçabuk bir günbatımı. ‘’